• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • Mainbody Dark Theme
  • Mainbody Light Theme
  • Layout: 2 Left columns + Mainbody
  • Layout: Mainbody + 2 Right columns

Poezi

Klithmë shekullore

E-mail Print PDF

Pas gardhit të Mjedës
Një thikë në bri ma rrasi,
Klitha
“Jam yt vëlla,
Ç’ka bane, o idiot?!”
Ma tej, në prak të shtëpisë
Zemra e lokes plasi,
Mbi djep të jetës
Helm u bë një pikë lot!

Kam një shekull
Që kështu jam duke klithë,
Pylli i kohës,
Pas gardhit
Tem vëlla e shndrroi në bishë…

 

Në rrugën e Mesjetës

E-mail Print PDF

Në lagjen Kiras ku mësova ABC-në tash 60 vjet
Mesjeta ka shtruar rrugën e ngujimit,
Në metropolin verior shteti pa pushtet
Gëlltit përditë turpin e gjunjëzimit.

Ku jeni deputetë e ministra, ku?
Ku jeni pushtetarë e shkencëtarë, ku?
Ku jeni misionarë e gazetarë, ku?
Ku jeni prokurorë e gjyqtarë, ku?

Dhe si përgjigje “S’jemi këtu…”
E një klithmë ngjethëse “Ku-ku, ku-ku”
Këtu ku Mesjeta na sfidon me rrugën e ngujimit,
Të ngrihemi sup më sup në rrugën e Pajtimit!

 

Dje dhe sot

E-mail Print PDF

Me bukën e “kripur” me sheqer shumë shokë,
(Më të kamurit me një copë djathë e domate),
E kalonim gjithë ditën në plazhin në Shirokë,
Në krahët e dallgëve e të një serenate.


Tani shkojmë  klubeve të liqenit me “Bensa” çdo javë,
Na njeh me libër shtëpie çdo kamarier,
Ne, që sot i bëjmë naze dhe krapit në tavë,
Ne, që dje e gjithë ditën shtynim me bukë e me sheqer!

 

Mbrëmjet tona të vallzimit

E-mail Print PDF

I bënim pasdreke “mbrëmjet” tona të vallzimit,
Që vajzat
Kur të kthenin në shtëpi
Të mos i zinte e zeza natë,
Se nepër shtëpi momenti i kthimit
Shpesh shoqërohej me flakaresha e shamatë.

Niste  kërcim i fundit
Sa muzgu zbriste
Oh, ky vallzim s’kish mbarim,
Një nënëshkretë
Pas derës së mbrëmjes priste
Vajzën që mes kofshëve pat si rastësisht gjurin tim.

Pastaj vajzat nxitonin me turrin që ka në Shkodër era,
Sa shuli nuk iu vu derës së shtëpisë;
Qe dimër i rëndë,
Po këto mbrëmje-pasdrekeve qenë pranvera
Edhe më të bukura se petalet e kajsisë…!

 

Prag dimri…

E-mail Print PDF

Ja tani dhe vjeshta ikën shtegut
Me një krah gjethe përmbi shpinë,
Pishat krrusin shtatin përtej bregut,
Zogjtë e vonë po marrin arratinë.
Thonë se vjen një dimër borë e brymë,
Prrenj e pyje i mbush gjithë kristale,
Troftat hedhin valle nepër rrymë,
Të pastrehët i ngrin rrugë e madhe.
Unë lë hapur portën e shtëpisë,
Le të vijë kushdo dhe pa trokitur,
Kam bërë gati shishen e rakisë,
Një mezè të ngrohtë për ta gostitur…

 
Page 7 of 24