• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • Mainbody Dark Theme
  • Mainbody Light Theme
  • Layout: 2 Left columns + Mainbody
  • Layout: Mainbody + 2 Right columns

Poezi

ROZAFA

E-mail Print PDF

Pikon qumështi yt i bardhë nga gjinjtë e bardhë të legjendave
Dhe mbushen bedenat e kullat nga thirrjet e fëmijëve
Kur ti ngjit kaq lart, Rozafë, dashurinë e nënave.

...Pikon qumështi yt i bardhë nga gjinjtë e bardhë të legjendave...


1971

 

PSE-ja

E-mail Print PDF

Mua s’më ka ndjekur hija ime,
Pse-ja më ka ndjekur përjetsisht,
Porsi fëmijë qëndroja para saj,
Si  idiot e doja, marrëzisht.

Dhe kur ndonjë herë ajo nuk vinte
Ëndrrat me mantel m’i mblonte nata,
Vehtja m’dukej si një pyll i dendur,
Si një pyll ku kurrë nuk ra sopata.

Pse-ja fort më fuste në mendime,
Në ktë shekull – dilemë hamletiane,
S’dija nga të shkoja, më besoni,
Si në piramidat egjyptiane.

Herë më jepte n’dorë gjithësinë,
Herë m’përbuzte, m’thoshte je askushi,
Herë m’i çonte ëndrrat n’giotinë,
Herë më thoshte gjurmë lë dikushi.

Pse-ja qe për mua rrënjë lisi,
Fllad i ngrohtë e zemër e stuhive,
Ndaj m’ka hyrë në çdo ind të shpirtit,
Pse-ja, kjo mbretreshë e mrekullive.

Se t’mos ish ajo, çdo isha unë
mbi ktë dhè? Një kafshë, sigurisht,
Si nuk rron zgalemi pa furtunë,
Unë pa Pse-në nuk rroj përfundimisht!

2008

 

DIELLI I FJALËS

E-mail Print PDF

Me fjalën  kurrë,
Në vargje nuk loz,
Se ndryshe do isha
Poet karagjoz.

Prej shpirtit  rrëke
Më rrjedh mua fjala,
Se ndryshe do m’ngelej
Si n’fyt të ngel hala.

Po të tjerët, o mik
Çfarë thonë për mua?
Poet folklorik
Që mbeti në krua?!

Kakaris një tjetër:
Ky mbeti n’furrik,
Mes pleshtash e kashtës
Kaposh prozaik!

O miq të fjalës,
Ju thoni ç’të doni,
Po rob i saj mbeta,
Në daçi m’besoni!

Po luajta me fjalën,
Me vehten unë loz,
Se s’jam kumarxhi,
Të luaj bixhoz!

Nën diell të fjalës
E dua një rreze,
Në rrugë të mehallës,
Në shpirtin pa reze.

M’kuptuat besoj,
Të hyj pa trokitur,
Dhe kur tej të shkoj
N’një zemër t’kem zbritur!

2009

 

NDANË SENËS, MBI SHARKI...

E-mail Print PDF

Unë jam miku më i ngushtë i shtegtimit të reve,
Jam bir i kësaj toke, që quhet Kosovë,
Unë jam këngtari më i rrallë i mallit të mërgimtarëve
Që, tok me këngët,
Kam futur shtëpitë,
të dashurit,
të vrarët,
në një torbë.

Ndanë Senës, mbi sharki, nga dhimbja bulojnë këto këngë,
Nën minaretë e Stambollit diç thonë gishtërinjtë e mi,
Rendin retë e zeza në horizontet e mbyllura të këngëve,
Dhe dhimbja rend mbi pesë tela,
Rend dhimbja mbi sharki.

Vë kokën mbi sharkl, si mbi një trung të stërlashtë,
(Sharkinë e pata bërë nga një trung atje, larg, në Kosovë),
Më rrahin brinjët valët e Senës, erërat e forta të kurbetit.

Mbeta pa atdhe,
Pa vatër,
Pa të dashur,
Si një plep i vetëm që e fshikullojnë mallkimet e anëdetit...

Dhe në bel të plepit lëkundët e lëkundet një torbë,
një torbë,
një torbë.

 
Page 24 of 24