Lagja ime

Lagja ime

Dërguti është një lagje aq e qetë
Sa në shekuj s’ka patur asnjë dramë,
Nënat me degërmia qenë zonjat vetë
Dhe patën për zot ca burra hijerëndë.

S’pat shtëpi pa kopësht, pa pus e pa oborr,
E s’pat një konak pa hysmeqar,
Burrat në kushtrime e nxirrnin një taborr,
Po qenë kryelartë se s’nxorrën një tradhtar!

Ec në ato rrugë ku m’rrodhi fëminia,
Pas një rreth teli a një kafaz bylbyli,
N’xhami ku jepte vasë Hafiz Sabria
A n’bibliotekë ku m’priste Teufik Gjyli!

Sa hyja në shkollë, thonin shihni njishin,
Se pesat me yje sa s’më dilnin nga çanta,
Se kisha mësuese Meliha Dervishin,
Nga gjithë ç’kam pasur, ajo më e veçanta!

Tani shkolla fillore është shtëpi banimi,
Dhe shumë rrugë në lagje kanë ndryshuar,
Po nën çdo strehë më zgjohet kujtimi
I një kohe që kurrë s’ka për t’prenduar!

Dërgut, djepi im, me flatra kujtimesh,
E Shkodrës së lashtë ti lagja parajsë,
Petale pranvere e vatër agimesh,
Një det dashurie i thellë, i pamasë…!

Skender Temali
Shkrimtar
Dërgut | Shkodër 2013

  

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *