NJË DET PA DALLGË S’ËSHTË DET

E ka thënë vetë autori në parathënien e këtij vëllimi me aforizma e sentenca se më tepër kjo është një sprovë e tij dhe nëse e ka kaluar apo jo atë do ta vendosin vetë lexuesit. Pra ka lëvruar në një zhanër të pa provuar më parë, në përcaktimin e tyre jashtë konteksteve letrare, duke synuar që të jetë sa më origjinal, që ato të mos burojnë as nga ky e as nga ai autor, vendës apo i huaj, me gjithë respektin e jashtëzakonshëm për ato. Mbyllja me përcaktimin e aforizmave të Mark Tuenit se “Janë diçka minimale me kuptim maksimal” përbën kuintesencën e vëllimit.

Autori i ka renditur qindra aforizmat e sentencat e tij në bazë të alfabetit të gjuhës shqipe, pra vëllimi nuk është tematik. Nga paraqitja grafike ai është doracak, për t’u krijuar mundësi lexuesve që ta marrin edhe në xhep e ta lexojnë ku e kanë të mundur, në një radhë, në automjet (jo në timon), traget, avion, etj.